OSI’78: gevreesd, volks en verleden tijd

voetbalfriesland OSI’78: gevreesd, volks en verleden tijd

OSI’78: gevreesd, volks en verleden tijd

 

Mijn moeder heeft jarenlang krantenknipsels bijgehouden van vrijwel alles wat ik als pupil, junior en senior meemaakte als voetballer. Foto’s, korte verslagen, een interview. Nostalgie als je tegen de 40 loopt. Als vrij onwetende 10-jarige pupil reis ik met Be Quick Dokkum D1 in september 1992 af naar Leeuwarden. Op een mooie nazomerochtend is het onbekende OSI’78 de tegenstander. Tegen de rode lantaarndrager in de eerste klasse is het eenrichtingsverkeer. We overlopen de Leeuwarders, die reageren met harde duels en ferme schouderduwen. Tot op ’t randje. Be Quick is echter oppermachtig. De geschonken cola in de rust is verrassend, maar doet geen afbreuk aan onze scoringsdrift. Eindstand: 0-14. Na afloop is het een tikkeltje onrustig als we weggaan. Vanuit de bosjes bekogelen enkele kwajongens van OSI D1 onze auto’s met takken. 

 

Enkele jaren na de oprichting van OSI - ‘Onze Sport Inspireert’, al heeft oprichter Marten Kingma tevens een voorliefde voor de klassieke Ford Osi - vinden er bij de senioren helaas de eerste incidenten plaats. De Leeuwarder cultclub wordt vooral vertegenwoordigd door volksmensen uit de wijken Bilgaard, Wielenpôle, Heechterp en de Schepenbuurt, inclusief achterban vanuit de harde kern van SC Cambuur. Niks mis mee uiteraard. Het zijn mannen die het hart op de tong hebben en van zich af kunnen bijten als het niet gaat zoals zij graag willen. Die zich bij tijd en wijle laten gaan, maar waarmee je na afloop uitstekend een biertje kunt drinken. Organisatorisch is het nogal eens behelpen, maar daar is bij de jaarlijkse toernooien weinig van te merken. Zowel bij de junioren als de senioren zijn deze tot in de puntjes verzorgd. Een feest voor jong en oud.

 

De Friesche Voetbal Bond (FVB) treedt in seizoen 1993/1994 echter voor een eerste maal op door het vlaggenschip van OSI twee punten aftrek te geven. De KNVB gaat op herhaling in seizoen 1997/1998 en 1998/1999 met respectievelijk drie en één minpunt(en). Drie jaar later wordt het eerst elftal voorwaardelijk geschorst. Nog binnen de proeftijd gaat het mis, maar het blijft verrassend genoeg bij een waarschuwing vanuit Zeist. Het lijkt erna een tijdlang goed te gaan. Er wordt beter gehandhaafd binnen de club, waarbij het bordje achter de bar opvallend is: ‘Voor 11.00 uur schenken wij geen alcohol’. De feestjes in het clubhuis zijn en blijven legendarisch, waarbij op zondagochtend af en toe de lichten nog branden als de eerste bezoekende clubs zich melden. Nederlandstalige hits schallen door de krakende speakers. De koffie pruttelt. De gehaktballen zijn heerlijk. Een volksclub op z’n best.

 

Toch is een rampjaar aanstaande. 2004. Alles wat mis kan gaan, gaat mis. Begin 2004 stroomt het water van de buiten haar oevers getreden rivier Potmarge over het gehele complex van OSI aan de Langdeelstraat, waar ook rugbyclub Greate Pier en hondenclub KC Friesland gevestigd zijn. In 2015 gebeurt dit overigens nogmaals, dan door een storing in de omliggende gemalen. Het hagelnieuwe veld van Greate Pier is daardoor behoorlijk gehavend. Voor OSI wordt seizoen 2003/2004 afgesloten met sancties, een boete en maar liefst acht (!) punten aftrek.

 

In het volgende seizoen gaat de hoofdmacht op bezoek bij AVV op Terschelling. De scheidsrechter, die volgens ingewijden de nieuwe regel omtrent de terugspeelbal slecht hanteert, staakt de wedstrijd. Hij klaagt de Leeuwarders aan voor mishandeling. Het eerste elftal wordt niet veel later uit de zesde klasse gehaald en zal er nooit meer in terugkeren. Het is het startsein van de teloorgang van de club, min of meer gedragen door bestuurlijke kwesties. Een kleine twee jaar later gaat de stekker eruit. OSI is niet meer.

 

Jelle Teitsma