EILANDHOPPEN BIJ VSV '31

De clubnaam doet vermoeden dat er sinds jaar en dag wordt gevoetbald op Vlieland. Niets is minder waar. VSV’ 31 is een omnisportvereniging waar de voetbaltak als laatst aan in toegevoegd. Wie de Streetview-functie op Google Maps beweegt naar Kampweg 3, ziet dan ook geen kantine of dug-outs, maar slechts een hobbelig voetbalveld in een schitterende, bosrijke omgeving. Loop je via diezelfde Streetview-functie een stuk verder, dan bevind je je prompt te midden van een muziekfestival. Het veld staat volgepropt met laid back, rondkuierende, streetfood etende festivalgangers, op zoek naar een gezellig bandje of een ruige rave. Into The Great Wide Open is het decor.

Op het voormalige recreatieterrein wordt sinds 2019 gevoetbald. Althans, door volwassenen. De jongens en meisjes op Vlieland hadden deze mogelijkheid al wel. Een aantal fanatiekelingen waren de drijvende kracht achter de oprichting van de vereniging. Omdat de club een omnisportvereniging is, waren de vereiste statuten snel geregeld. Het ontbrak de club echter aan iets essentieels: voldoende voetballers.

‘Tja, je kunt beter trainer zijn van Ajax’

De roep om spelers gaat als een lopend vuurtje over het eiland. Bertwin Bergman en Robert Algra, beide actief bij de brandweer, worden voor het eerste elftal benaderd. Bergman, boswachter van beroep en voormalig topschutter van menig provincieclub, heeft er wel oren naar en is de beoogde spits die voor de nodige doelpunten moet zorgen. Algra is keeper en moet de nul houden. De eerste wedstrijd verloopt hoopvol. Er wordt met slechts 3-0 verloren en Bergman raakt in de slotfase de paal. Maar ruim een jaar later zijn de statistieken pijnlijk. 111 doelpunten tegen en 0 voor. De hoofdmacht van VSV is het slechtste elftal van Nederland, zo kopt Voetbal International.

Waar het aan ligt? Aan veel dingen, aldus trainer Kerst Heida. De accommodatie mag er zijn, maar het ontbreekt aan een aantal essentiële voorwaarden. Ten eerste kampt het gros van de selectie met overgewicht. Daarnaast is tactisch trainen lastig, aangezien men op vrijdagavond traint en het veld slechts twee lampen heeft. Het veld is namelijk een belangrijke doorvliegroute voor vleermuizen, waarbij grote lichtmasten hun leefgebied ernstig kunnen aantasten. Nee, trainer zijn van VSV is niet eenvoudig. Of zoals Heida het zegt: “Tja, je kunt beter trainer zijn van Ajax.”

Het ontbreekt de club overigens aan wel meer. Er zijn geen ballenvangers, waardoor menig afzwaaier in het bos belandt. Omkleden doet men bij het naastgelegen zwembad. Ook heeft het veld geen dug-outs voor de wisselspelers. Gelukkig hebben de eilandbewoners daar een oplossing voor. Bij slecht weer worden twee overdekte aanhangers het veld op gereden, die fungeren als mobiele dug-out. Voetballen kunnen ze dan misschien niet als de beste op Vlieland, inventief zijn ze in ieder geval wel.

‘Bij slecht weer worden twee overdekte aanhangers het veld op gereden’

In de zomer van 2020 gaat de knop om. Heida, woonachtig in Harlingen, is de verliespartijen zat en besluit zijn vakantie op Vlieland door te brengen. De eerste selectie traint de hele zomer door en wordt zowel technisch als tactisch beter. Op 20 september 2020 is het dan eindelijk zover. Pieter Kleinjan, geboren in Sneek en zomers werkzaam op Vlieland, schiet de eerste treffer in de geschiedenis van VSV tegen de touwen. De doelman van Tijnje is verslagen. De spelers en supporters gaan uit hun dak. Het tafereel wordt vastgelegd op video en gaat het internet over. Dit pakt niemand ze meer af.

Thuiswedstrijden zijn een feest op Vlieland. Bezoekende teams kijken hun ogen uit op het schitterend gelegen veld aan de Kampweg. Na afloop trakteert men zichzelf op een biertje in de naastgelegen kantines van het zwembad en de tennisvereniging. Bergman: “De faciliteiten bij het zwembad en de tennisvereniging zijn uitstekend, dus de noodzaak voor eigen kleedkamers en een kantine is er niet direct. Op deze manier versterken we elkaar en dat vind ik een mooie gedachte. Zo doen we dat op het eiland.”

En Heida? Die vertrekt aan het einde van het seizoen. Het heen en weer reizen is voor hem niet meer te doen. Met pijn in z’n hart neemt hij afscheid van het bijzondere avontuur. SV Hielpen is zijn volgende bestemming. Je weet wel, van het befaamde bruggetje. “Ik hou van nostalgische accommodaties. Machtig mooi, man. Of Vlieland daar ook bij past? Absoluut. Ik had het voor geen goud willen missen.”

 

Koen Olde Monnikhof